Het gemeentehuis is niet meer bij de tijd. In tijden van bezuinigingen kan het nieuwe gebouw op kritiek van inwoners rekenen. Wat te doen?

In Oss, waar anders? In het vakblad Architectuur Lokaal wordt uiteengezet hoe de gemeente het oude gebouw heeft gerenoveerd.

Het relatief jonge gebouw uit de jaren ’70 was een doolhof. Het was in de jaren ’90 uitgebreid. Een en ander voldeed niet meer aan de eisen van de moderne tijd. Het was voor de gemeente niet mogelijk haar dienstverlening te organiseren zoals ze wilde. Dit gold ook voor klimaatdoelstellingen en Het Nieuwe Werken.

Publiekshal

Het werd een zoektocht naar optimale functionaliteit voor een schappelijk budget. Het gemeentehuis zat structureel goed in elkaar, de begane grond en een verdieping zijn daarom leeggehaald. Hiermee werden een publiekshal en open werkvloeren mogelijk.

De uitbreiding van de jaren ’90 bleef in stand en kreeg een dun vlies, waardoor een patio en werkplekken mogelijk werden. Het hergebruik was trouwens de doorslaggevende reden voor de gemeente om het werk aan het architectenbureau te gunnen.

Hergebruik

Dit hergebruik heeft twee voordelen. Het is milieuvriendelijker en vriendelijker voor de gemeentelijke portemonnee. In het vakblad looft architect Maarten Willems zijn opdrachtgever. De gemeente Oss gaf haar opdrachtnemer meer vertrouwen dan gebruikelijk. “Onze projectleider werd ook hun projectleider”, geeft Willems als voorbeeld.

De opdracht werd in dit geval echt integraal uitgevoerd. De architect deed ook de directievoering. Er werd gewerkt als een team.

Het advies is te beginnen met kijken wat de mogelijkheden zijn van bestaande gebouwen. Wie dat niet doet, kiest volgens Willems voor de weg van de minste weerstand. “Angsthazerij” is het. “Als je een heldere en integrale aanpak hebt, komt je juist tussen de 20 en 40 procent lager uit dan met sloop en nieuwbouw.

Denk nog eens drie keer na, is het devies van de architect. “Er kan nog zoveel.”

Bron: GemeenteNu