Woonwagens? Wachten op een plek tot je een ons weegt
Gemeenten zijn verplicht om plek te maken voor nieuwe woonwagens, maar in de afgelopen 20 jaar kwam er geen standplaats bij. Gaat het mis bij de kosten en procedures, of speelt er meer? ‘ We horen er nog steeds niet bij.’ Een paar jaar terug beloofde het gemeentebestuur van Almelo dat het vaart zou maken met de aanleg van nieuwe standplaatsen in de stad. ,,Maar daar is niets van terechtgekomen”
Sinds 2018 geldt een nieuw ‘beleidskader’ voor woonwagenstandplaatsen waarin onder meer staat dat gemeenten moeten zorgen voor voldoende standplaatsen. Gemeenten zijn wettelijk verplicht om woonwagenbewoners een standplaats te geven, omdat het gaat om een beschermde woonvorm.
Tussen 1999 en 2018 was het nog actief beleid om woonwagenstandplaatsen op te heffen. Dit ‘uitsterfbeleid’ werd onder druk van het Europees Hof van de Rechten van de Mens en de Nationale Ombudsman afgeschaft.
In 2017 roept ook de Nationale Ombudsman, na uitgebreid onderzoek naar de impact van standplaats-tekorten op woonwagenbewoners, Nederlandse gemeenten en de Rijksoverheid op om het woonwagenbeleid aan te passen. In juli 2018 geeft minister Kajsa Ollongren van Binnenlandse Zaken gehoor aan de kritiek en sommeert Nederlandse gemeenten om tekorten aan standplaatsen te inventariseren en indien nodig bij te bouwen, zodat woonwagenbewoners voortaan binnen afzienbare tijd kans maken op een woonwagenstandplaats.
Met het nieuwe beleid hoopte de overheid perspectief te bieden aan woonwagenbewoners, maar daar komt nog niet in alle gemeenten veel van terecht. Er worden duizenden nieuwe woningen gebouwd, maar het maken van een paar nieuwe woonwagenstandplaatsen is te moeilijk? Hiermee laat je als gemeente zien dat je woonwagenbewoners niet serieus neemt. Het blijft nog bij papieren plannen.
Het geduld van de woonwagenbewoners raakt op.
Foto, Partij Vrij Almelo
Facebook
Twitter