Partij Vrij Almelo
Dicht bij de burger
Bevindingen ten aanzien van het programma Economie en Participatie Politiek Beraad 26 maart 2019

 

In dit zeer ambitieuze plan stelt men een aantal doelstellingen waarbij men vooral de nadruk legt op een specifiek deel van de Almelose bevolking,  namelijk diegenen die een WWB uitkering (Wet Werken en Bijstand) ontvangen. Hoofddoelstelling is namelijk om het aantal bijstandsuitkeringen te verminderen van 2800 naar 2200 in het jaar 2022. Vreemd genoeg richt dit hele plan zich op de motivatie van de bijstandsgerechtigde op de terugkeer naar de arbeidsmarkt zonder enige vorm van onderzoek of cijfers.

In 2016 telde de gemeente Almelo 3460 bijstandsuitkeringen (bron CBS)  ten opzichte van de in dit plan gestelde 2800 in 2019 , dus men mag al spreken van een vermindering van bijna 20% in 3 jaar tijd. Volgens de gestelde doelstelling wil men het aantal met nog eens 20% reduceren tot 2022. Opmerkelijk is wel dat men de daling van 2016 tot en met 2019 niet of nauwelijks heeft onderzocht.

Welke factoren lagen er ten grondslag waardoor deze reductie ontstond ? Wellicht hebben een aantal uitkeringsgerechtigden de pensioengerechtigde leeftijd behaald en is de WWB dus overgegaan in een AOW ? Zouden mensen met een WWB uitkering verhuist zijn naar een andere gemeente ? Een groot deel van de voormalige uitkeringsgerechtigden kan een betaalde functie hebben aanvaard. Mogelijk is de relationele status van een aantal mensen uit deze groep veranderd of zijn er mensen overleden die deel uit maakten van de doelgroep. Zonder degelijk onderzoek kan men dit dus niet vaststellen, maar het heeft niets met het huidige plan van aanpak te maken.

In het programma wordt herhaaldelijk de economische groei van de regio aangehaald met daarbij prognoses over een aantal banen dat hierbij moet worden ingevuld. Opmerkelijk worden vooral de takken Techniek en Logistiek aangehaald waarbij men refereert aan bedrijven zoals van Merksteijn International en bedrijven gevestigd op Businesspark XL ( Kees Smit, Bleckman). Niet alle kandidaten vanuit de doelgroep zijn geschikt ( zowel fysiek als mentaal) om deze functies te kunnen bekleden.

Daarbij gaat men ook niet in op de huidige trends op de arbeidsmarkt zoals marginale salariëring, constructies in arbeidscontracten zoals het 0-uren contract, oproepbasis of payroll constructies. Daarnaast ondervindt men oneerlijke concurrentie van arbeidsmigranten die flexibeler kunnen werken doordat men onder andere CAO’s kan werken en het uurloon veel lager ligt. Veel bedrijven recruteren hun personeel alvast op scholen omdat deze werknemers in spe goedkoop zijn en kneedbaar. De kans dat alle 600 cliënten een vaste aanstelling zullen vinden in deze branche en regio acht ik zeer klein. Men gaat uit van allerlei prognoses terwijl de economie geen vast gegeven is maar fluctuerend en niet enkel regiogebonden.

Men suggereert dat er tal van opleidingen beschikbaar zijn voor alle kandidaten vanuit de gestelde doelgroep. Hierbij mag men wel een degelijk onderscheid maken tussen bedrijfsgebonden opleidingen (denk hierbij aan een cursus bij een werkgever) en erkende opleidingen die worden verzorgd erkende instituten zoals ROC van Twente. De cursus gevolgd bij de werkgever genieten geen enkele aanspraak op rechtsgeldigheid enkel binnen het bedrijf. De erkende opleidingen die verzorgd worden door instituten bestaan voor het grootste deel uit praktijkgerichte scholingstrajecten waarbij men 4 dagen per week werkt en 1 dag per week naar school gaat ( zgn BOL). Deze opleiding wordt normaliter door de werkgever vergoedt, echter wanneer een kandidaat vanuit WWB deze wil volgen zal deze een stageplek voor minimaal 2 jaar moeten zoeken waarbij men nog steeds afhankelijk zou zijn van een WWB uitkering (volgens de spelregels van  Twents Fonds voor Vakmanschap).

Het UWV biedt ook subsidie om een opleiding te kunnen volgen voor zgn. krapteberoepen echter zij keren maar 50 % van de totale opleidingskosten uit. Men kan dus concluderen dat de kandidaat of wordt afgescheept met een certificaat enkel geldig binnen het bedrijf of 2 jaar full time moet werken met behoud van WWB uitkering of op zelf moet op draaien voor 50 % van de opleidingskosten.

Vervolgens zet men in op begeleiding inzake re-integratie op de arbeidsmarkt door verschillende instanties zoals het Werkplein of externe bureau’s. Een zeer kostbaar gegeven daar het effect eigenlijk minimaal is omdat er een enorm aanbod is aan werknemers in spe. Het organiseren van een Banenmarkt die grotendeels bestaat uit een aanbod van uitzendbureau’s die goedkope arbeidskrachten zoeken doet weinig goed aan het vertrouwen van de kandidaten. Eigenlijk denigrerend voor het intellect van de mensen waarvoor men dit organiseert; alsof men zelf de gang naar het uitzendbureau niet zou kennen..

Bijzonder is dat men woningstichtingen betrekt in dit rapport. Tot dusver hebben zij eigenlijk nooit iets betekent voor de doelgroep enkel dan deze te concentreren in wijken en straten. Het ontstaan van gettovorming is compleet te danken aan het beleid van de woningstichtingen door woningen toe te wijzen op een financieel criterium in plaats van selectie om wijken zo divers mogelijk te houden. In dit programma wil men de mensen uit een sociaal isolement halen terwijl daar geen sprake van kan zijn als het merendeel van de bewoners in een wijk in dezelfde uitkeringssituatie verkeerd.

Het enige waar de woningstichtingen zich druk over maken is het innen van de huurpenningen die jaarlijks getrouw percentueel stijgen. Onderhoud is nauwelijks merkbaar en bij grote ingrepen dienen de huurders hier aan mee te betalen. Wanneer men besluit om voormalige huurwoningen te verkopen dan belanden deze panden veelal in de handen van huisjesmelkers die hier weer mensen in huisvesten die geen woning toegewezen krijgen van de woningstichtingen door diverse redenen.

Door de percentuele stijging van de huurlasten wordt het besteedbaar inkomen van de doelgroep ook minder zodat een armoedeval niet af te wenden is. Mensen met een uitkering of een laag inkomen belanden in deze situatie daar ze gedwongen zijn om te huren. Mensen met een middel of hoger inkomen kopen veelal een woning en zijn vaak veel goedkoper uit qua hypothecaire maandlasten vergeleken bij de huidige huurprijzen.

De gemeente Almelo schermt met een collectieve ziektekostenverzekering voor de doelgroep en lagere inkomens. Deze bestaat echter al veel langer en is destijds in het leven geroepen voor chronisch zieken en gehandicapten die in een uitkeringssituatie verkeerden. De gemeente kreeg destijds de beschikking over de WTCG-gelden ( Wet Chronisch Zieken en Gehandicapten) en het Mantelzorgcompliment en besloot in plaats van deze vergoeding individueel uit te keren voor een collectieve ziektekostenverzekering. Eigenlijk best wel wrang dat deze zwakke groep in moet leveren ten behoeve van anderen.

Opmerkelijk aan dit hele programma is dat er nauwelijks onderzoek is gedaan onder de doelgroep. Men weet niet waaruit deze bestaat, wat haar wensen zijn, hoeveel mensen er daadwerkelijk gemotiveerd zijn en hoe men de WWB situatie ervaart. Dit complete programma bestaat slechts uit insinuaties waarin men uitgaat van het stereotype beeld dat men persoonlijk heeft van diegenen die afhankelijk zijn van een WWB-uitkering. Nergens in dit hele programma staat een feit beschreven maar gaat men enkel uit van speculaties en prognoses. Om doelstellingen te behalen moet men uitgaan van exacte feiten zodat het behaalde resultaat gemeten kan worden.

Saillant detail is echter dat de functie van programmamanager voor dit programma vacant is en dat men hiervoor een sollicitatieronde heeft opgestart waarbij vermeld wordt dat het salaris maximaal €6574 per maand bedraagt. Wanneer men mensen vanuit de WWB-situatie  wil stimuleren om te gaan werken dient men daar een fatsoenlijk salaris tegen over te zetten met uitzicht op scholing en een normaal dienstverband. Vrijwilligerswerk heeft geen enkel nut daar vrijwilligerswerk juist betaald werk verdrijft. Mensen schieten er niets mee op wanneer ze zich in moeten spannen zonder daar voor beloond te worden, het werkt enkel demotiverend als aanloop naar de arbeidsmarkt.

 

Ray Joustra (sociaal beleid)

 

Stem of voeg toe aanUitleg over het gebruik van deze icons :  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op GeenRedactie Plaatsen/stemmen op Digg Toevoegen aan Symbaloo Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Voeg toe aan je Facebook-profiel Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner Plaats dit bericht op Twitter

Leave a Reply