Een stukje cultuur is ook met de (verdwenen) bruggen verdwenen……..

Elke vier jaar komen nieuwe bestuurders met grote plannen. Ze maken een Plan van Aanpak en gaan fanatiek aan de slag met hulp van een beleidsambtenaar. Deze ambtenaar moet de wethouder (bestuurder) goed kunnen adviseren. Hij/zij moet weten wat er speelt op straat. Meningen en vragen meenemen in zijn advies en, vanuit zijn professie, een weloverwogen beleidsstuk schrijven of advies voorleggen. De wethouder moet daar, als dagelijks bestuurder, iets (politieks) van vinden en vervolgens, als dat nodig is, een besluit vragen aan de gemeenteraad.

Deze moet, als vertegenwoordiger, kijken of er inderdaad meningen en vragen van bewoners goed zijn meegenomen, of het in de kaders past die hij gesteld heeft en controleren of het uiteindelijk goed wordt uitgevoerd. In iedere gemeente zijn (veel) deskundige ambtenaren op alle gebieden, dus ook in Almelo maar desondanks worden (veel) te vaak externe bureaus ingehuurd om voor veel geld rapporten op te stellen. Of je hebt minder deskundig en dus goedkoper personeel nodig of je moet de rapporten zelf maken, waar je veel geld mee bezuinigt!

Al jaren wordt gesproken over het onderscheidend karakter van de Almelose binnenstad. Een belangrijke activiteit vormt de zoektocht naar stedelijke elementen en karakteriseringen die worden gezien als beeldbepalend voor de stad in het algemeen. Daarbij gaat het om verschillende soorten van “observaties”: fysieke elementen zoals een oude, vitale binnenstad met hart en geschiedenis.

Naar onze mening hoeft de gemeente niet altijd zijn toevlucht te zoeken tot dure externen. Een “interne” zou de klus ook kunnen klaren en het levert juist veel geld op inplaats dat het geld kost. Zo kunnen we tonnen besparen. Deze “interne” vond de Partij Vrij Almelo een aantal jaren geleden in de zeer bevlogen ambtenaar binnenstadsontwikkeling. Het komt soms voor dat je iemand ontmoet waarmee het vanaf de eerste seconde gelijk klikt. Je kunt het gevoel van herkenning hebben, alsof je het gevoel hebt dat je deze persoon al veel langer kent. Het gevoel dat dat oproept was ongeveer gelijk, die oude gebouwen en die oude bruggen.

Enerzijds zet men zich af tegen het historisch beeld van Almelo als traditionele industriestad, gespecialiseerd in textiel; anderzijds wordt door een dominante groep industrie nog steeds gezien als identiteitsbepalend. Dit beeld sluit nauw aan bij interpretaties over de aard van de Almeloër (arbeider, volks, sociaal).

Met het terugbrengen van het water in de binnenstad, zouden de twee oude inmiddels verdwenen bruggen gaan bijdragen aan het herstel van de identiteit van Almelo.

Helaas is deze voormalig ambtenaar binnenstadsontwikkeling kort na ons laatste gesprek die altijd verliep in een ongedwongen sfeer niet meer. Deskundigheid, ervaring, kennis ter plaatse en daadkracht waren wat ons betreft “standaard” eigenschappen van deze man; het trachten te doorgronden van wat mensen werkelijk drijft, meedenken met ideeën, concepten en alternatieven. Steeds zoekend naar het beste plan van aanpak.

De ambitieuze aanpak; een uitdaging die hij met ons zou aangaan en uitgebreid op papier is gezet verdween ergens in een (donker) kamertje van het (oude) gemeentehuis.

Nog steeds wordt Almelo getroffen door kaalslag van gebouwd erfgoed en verlies van zichtbare uitingen van cultuurhistorie. Kijk naar wat er is aangericht, en huiver van de manier waarop de herinrichting gestalte krijgt. 

Harry de Olde