Afgelasting Indië Herdenking Hagenpark 14 augustus 2020

De Commissie Indië Monument Almelo heeft besloten de herdenking zoals u deze gewend bent dit jaar af te gelasten. 
De Coronacrisis en de daarmee in verband zijnde veiligheidsmaatregelen houden ons in de ban.
Door het risico op besmetting onder de bezoekers, veelal behorende tot de risico-groepen, heeft de commissie besloten op (aan)gepaste wijze aandacht te geven aan de herdenking van de gesneuvelde Almelose militairen.

Er zal een beperkte kranslegging en vlagceremonie plaatsvinden.
Door een gedeputeerde van de Provincie Overijssel en een afgevaardigde van de gemeente Almelo zal een krans gelegd worden.
De Commissie Indië Monument Almelo zal ook namens u een krans leggen.
Dit gaat echter ZONDER publiek. Er zullen ter plekke geen toespraken worden gehouden of andere uitingen van herdenking.

Herdenking Japanse capitulatie en bevrijding van Nederlands-Indië is een  jaarlijkse terugkerende  herdenking van het einde van de Tweede Wereldoorlog in Zuid-Oost Azië.

Nederland wordt bevrijd op 5 mei 1945. Op die datum is er in voormalig Nederlands-Indië echter nog geen bevrijding. De Japanse overheersing van het voormalig Nederlands-Indië drukt in de hierop volgende maanden nog zwaar op alle inwoners van dat land en ver daarbuiten.

De aandacht van de (Nationale) Herdenking op 4 mei gaat vooral uit naar de gevolgen van de oorlog tegen nazi-Duitsland. De dag erna is gereserveerd voor de feestelijke viering van de bevrijding van de Nazi bezetter.

De geschiedenis van de mensen met een Indische oorlogsachtergrond is echter zó anders verlopen dat de activiteiten op 4 en 5 mei niet genoeg bij de behoeften van deze groep blijken aan te sluiten.

Pas op 15 augustus 1945 kwam er een einde aan de oorlog in dit gebied door de capitulatie van Japan. Dit betekende echter nog niet dat er sprake kon zijn van een echte bevrijding. Toen Japan zich overgaf, waren er nog geen geallieerde troepen Indië binnengetrokken. De Japanse militairen kregen de opdracht de orde en rust te bewaren totdat de geallieerde troepen de macht konden overnemen.

Maar twee dagen na de capitulatie van Japan op 17 augustus 1945 besloot een invloedrijke groep Indonesiërs onder druk van hun jonge achterban Indonesië onafhankelijk te verklaren zowel van Nederland als van Japan. Als gevolg daarvan begonnen Indonesische strijdgroepen alles in het werk te stellen om wapens van het Japanse leger te bemachtigen om te voorkomen dat de Nederlanders hun voormalige machtspositie zouden terugkrijgen. Het begin van de onafhankelijkheidsoorlog was een feit en ging met veel geweld gepaard.

Velen, ex-kampers en buitenkampers, waaronder Indo-Europeanen en Chinezen, belandden in een concentratiekamp nu onder het regime van Indonesische “vrijheidsstrijders”.

Onafhankelijkheid
Deze oorlog leidt uiteindelijk tot de onafhankelijkheid van Indonesië op 27 december 1949. Als gevolg daarvan worden velen gedwongen te kiezen tussen Nederland en Indonesië. Keuze tussen blijven en vertrekken. Honderdduizenden worden daarom in de jaren na 1945 (nood)gedwongen naar Nederland verscheept. Dit betekent dat tot in de jaren zestig zo’n 300.000 personen vanuit Indonesië naar Nederland komen. Velen zijn nog nooit in Nederland geweest en hebben op de een of andere manier hun wortels in Indië. Hollanders, Indo-europeanen (“Indo’s”) en de groep Ambonezen / Molukkers en Chinezen.

Ondanks hun eigen (vaak dramatische) oorlogsgeschiedenis, wordt hen duidelijk gemaakt dat in Nederland een “eigen” oorlog is geweest waardoor er geen ruimte blijkt te zijn voor de verhalen over die “verre Aziatische” oorlog.

Dit heeft onder andere tot gevolg dat het einde van de Tweede Wereldoorlog voor veel Indische mensen niet een periode van herstel inluidt, maar eerder een markering blijkt te zijn van voortschrijdend verlies: van have en goed, status en geboorteland. Soms zelfs van identiteit. Kortom, compleet verlies van een manier van leven.

Het verleden heeft vandaag de dag het heden bepaald, maar ook de toekomst. Je kan het verleden niet loskoppelen. We kunnen niet alles meer veranderen vanuit het verleden. De erkenning voor al het leed wat een paar generaties hebben meegemaakt vanuit Nederlands-Indië dient eerst binnengehaald te worden. Anders blijft de frustratie of trauma over die in de toekomst blijft hangen. 

De 15e augustus is elk jaar de dag waarop al die ingrijpende gebeurtenissen kunnen worden herdacht in gezelschap van personen met een gedeelde “Indische” achtergrond

Tot op het bot zijn Molukkers keer op keer vernederd door de Nederlandse regering.

Partij Vrij Almelo