Hoe houdt de Almelose ambtenaar zich staande?

De Almelose VVD maakt zich zorgen over het toenemend aantal ambtenaren bij de gemeente. De fractie vroeg er afgelopen donderdag aandacht voor in de gemeenteraad die debatteerde over de begroting voor volgend jaar. Groei kan niet onbeperkt doorgaan”, stelde de VVD: “Alleen al in de periode van onze raad is het personeelsbestand gestegen van 822 naar 991 mensen, dat is wel extreem veel met een inwonertal van ruim 74.000 inwoners aldus de partij. Ter vergelijking: Hengelo heeft 850 ambtenaren en 83.051 inwoners.

En het gros van het ambtenarenkorps in Almelo wil niet eens in die stad wonen, blijkt uit een onderzoek dat enkele jaren geleden is gehouden. De één vindt Almelo eindeloos saai, de ander vindt Almelo te veel een grote stad. In beide gevallen reden om er, net als 56 procent van de gemeenteambtenaren, niet te willen wonen. In Almelo ontstond een aantal jaren geleden een discussie, toen bleek dat iets meer dan de helft van de gemeentelijke ambtenaren elders woonde. Er was geen steun voor de motie van de Partij Vrij Almelo (PVA): dat het wenselijk zou zijn als ambtenaren zich zouden vestigen in de gemeente waarvoor ze werken.

Waarschijnlijk zijn er in de toekomst voor het huidige werk bij gemeenten minder mensen nodig dan nu het geval is. “Daar kan niemand omheen”, stelt de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR). Komende jaren lopen duizenden ambtenaren het risico dat hun werk wordt overgenomen door robots. Volgens het UWV is een op de drie overheidsmedewerkers extra kwetsbaar. Robots kunnen niet ziek worden. Ze kunnen ook niet protesteren en niet klagen. Roddelen en achterklap zullen volledig verdwijnen van de werkvloer. Tal van menselijk falen en menselijke fouten zullen simpelweg verdwijnen. Het zou een verademing zijn voor iedereen binnen en buiten het stadhuis.

Denk dan ook gelijk even aan het vervangen van de management elite. Want Robots kunnen ook goed achter een bureau zitten. Nietszeggende mailtjes produceren. De vergaderingen zullen een stuk sneller gaan want robots hebben namelijk niets te klagen, praten niet over sex, over relatieproblemen en zullen zeker niet meedoen met voorkomende duistere plannetjes. Dit wekt meteen de indruk dat al die ambtenaren in nauw overleg politieke besluitvorming in één bepaalde richting sturen.

In werkelijkheid is niets minder waar. Vele top- en beleidsambtenaren hebben weliswaar invloed op talloze politieke beslissingen, maar die invloed oefenen ze niet samen uit en die invloed gaat ook niet in dezelfde richting. Steeds andere ambtenaren hebben vanuit verschillende afdelingen en diensten en ook met uiteenlopende belangen en visies invloed op politieke besluitvorming. Wie meteen met de wethouder wil praten om snel tot zaken te komen, maakt een grote en vaak onherstelbare fout. De wethouder heeft namelijk geen macht. En bovendien geen kennis van zaken.

De wethouder is als portefeuillehouder verantwoordelijk voor de uitvoering van een deel van beleid. Die uitvoering doet hij niet zelf, daarvoor heeft hij ambtenaren die inhoudelijk belast zijn. Ambtenaren zijn de deskundigen die beslissingen voorbereiden. Zij adviseren de wethouder om iets wel of niet te doen. Als u dus ook maar een beetje kans wilt maken bij de wethouder, moet u tot zaken komen met de ambtenaar die over de inhoud gaat. Zonder zegen van de ambtenaar komt u bij de wethouder niet ver.

Robots zouden beter met mensen kunnen samenwerken. De standaard benadering daarbij is dat de robot vriendelijk, beleefd, behulpzaam, eerlijk, niet-bedreigend en partijgebonden moet zijn.

Gemeente Leidschendam-Voorburg

Ravijnjaar
De financiën van de gemeente staan onder flinke druk. Zo is het ravijnjaar op komst. Een gemeente ontvangt geld door bijvoorbeeld belastingen en heffingen te innen bij haar inwoners. Maar voor een deel van de taken die het uitvoert komt er geld uit Den Haag. Den Haag heeft echter jaren geleden voorgesteld dat gemeenten moeten gaan werken met een ander financieel systeem. Het huidige systeem eindigt in 2026, het nieuwe systeem start in 2027. Daardoor is er sprake van een tussenjaar dat gepaard gaat met financiële onzekerheid waarbij gemeenten een aanzienlijk tekort aan inkomsten kunnen ervaren. Dat wordt het ravijnjaar genoemd.

Maar kijkend naar wat er qua ravijnjaar op ons af komt, moeten we wel de tering naar de nering gaan zetten. Dat geldt ook voor een bedrijf. Als er minder inkomsten zijn, dan moet je kijken hoe je dat op kunt vangen. De personeelslasten binnen de gemeente vormen een grote kostenpost. 

Partij Vrij Almelo