Stadhuis Almelo

Wat je wilt, als partij, als fractie en als raadslid is om handen en voeten te geven aan het programma waar je de verkiezingen mee bent ingegaan. Vooral de ambitie om meer naar de mensen te luisteren, de mensen meer te betrekken en vragen hun mening te geven. 

De mensen zijn ontevreden, soms ongelukkig en zelfs verongelijkt. Keuzes maken valt niet mee. En je moet op een gegeven moment over tot de orde van de dag. Je gaat steeds meer ervaren dat de afstand tussen jouw intenties en de uitkomst altijd groter is dan je zou wensen. 

Eenvoudige inspraakavonden werken niet meer, motiemarkten worden niet of weinig bezocht. Een werkgroep burgerparticipatie zorgt dat burgerparticipatie er niet groter door word. Burgers nemen geen genoegen met alleen uitleg maar bepalen liever zelf wat er gebeurt. Het laten meedenken door burgers is dus niet zo gemakkelijk als het lijkt. De gemeente probeerd allerlei nieuwe methoden uit, maar succesvol is het niet altijd. 

De echte bereidheid van de gemeente om naar tegenstanders te luisteren is er vaak niet. Bestuurders moeten hun mentaliteit wijzigen maar dat is lastig, ze zijn nog steeds gewend aan hun oude manieren.’  

Bij het aantreden van de  kersverse burgemeester Arjen Gerritsen lijkt daar nu verandering in te zijn gekomen: Ik ben burgemeester geworden om bij en tussen de mensen te staan. Ik wil de inwoners van mijn gemeente beter leren kennen. Dat zegt natuurlijk veel over deze burgemeester, die zich nu al geliefd heeft gemaakt bij een aantal inwoners van zijn stad.

Daadkracht, vernieuwend, luisteren naar de bewoners. Begint het nu eindelijk eens door te sijpelen?

Harry de Olde